Poniżej zamieszczam link do listy lektur do Wojewódzkiego Konkursu Języka Polskiego. Temat przewodni tegorocznego konkursu jest fantastycznie atrakcyjny:
Trafić po okruszkach..." - poszukiwacze, tropiciele, detektywi
co - mam nadzieję - zachęci Was do podjęcia wyzwania.
niedziela, 30 sierpnia 2015
środa, 17 czerwca 2015
Wielbiciele Wiedźmina...
Jak nietrudno się domyślić postać Wiedźmina można już nazwać kultową. Za sprawą gry, ale na szczęście - coraz częściej gracze sięgają po powieści i opowiadania Andrzeja Sapkowskiego. Mateusz Chlebosz wykonał pracę opartą na wiedźmińskiej sadze. Bestarium. Życzę przyjemności... z dreszczykiem.
Mikołaj Kaczmarek zaś skupił swoją uwagę na znakach wieźmińskich. Bardzo kreatywne neologizmy naukowe.
Mikołaj Kaczmarek zaś skupił swoją uwagę na znakach wieźmińskich. Bardzo kreatywne neologizmy naukowe.
czwartek, 11 czerwca 2015
środa, 27 maja 2015
czwartek, 21 maja 2015
Teatralna adaptacja "Świtezianki" Adama Mickiewicza
Podczas pracy nad teatralną adaptacją ballady Adama Mickiewicza powstała dobra praktyka. Michał z klasy Id w programie Audacity przygotował muzykę z efektami dźwiękowymi, która wzbogaca tekst "Świtezianki". Proponuję,
włączcie muzykę i przeczytajcie tekst ballady raz jeszcze. Prawda, że zmienił się nastrój?
muzyka do teatralnej adaptacji "Świtezianki"
Jakiż to chłopiec piękny i młody?
Jaka to obok dziewica?
Brzegami sinej Świtezi wody
Idą przy świetle księżyca.
Ona mu z kosza daje maliny,
A on jej kwiatki do wianka;
Pewnie kochankiem jest tej dziewczyny,
Pewnie to jego kochanka.
Każdą noc prawie, o jednej porze,
Pod tym się widzą modrzewiem.
Młody jest strzelcem w tutejszym borze,
Kto jest dziewczyna? - ja nie wiem.
Skąd przyszła? - darmo śledzić kto pragnie,
Gdzie uszła? - nikt jej nie zbada.
Jak mokry jaskier wschodzi na bagnie,
Jak ognik nocny przepada.
"Powiedz mi, piękna, luba dziewczyno,
Na co nam te tajemnice,
Jaką przybiegłaś do mnie drożyną?
Gdzie dom twój, gdzie są rodzice?
Minęło lato, zżółkniały liścia
I dżdżysta nadchodzi pora,
Zawsze mam czekać twojego przyścia
Na dzikich brzegach jeziora?
Zawszeż po kniejach jak sarna płocha,
Jak upiór błądzisz w noc ciemną?
Zostań się lepiej z tym, kto cię kocha,
Zostań się, o luba! ze mną.
Chateczka moja stąd niedaleka
Pośrodku gęstej leszczyny;
Jest tam dostatkiem owoców, mleka,
Jest tam dostatkiem źwierzyny".
"Stój, stój - odpowie - hardy młokosie,
Pomnę, co ojciec rzekł stary:
Słowicze wdzięki w mężczyzny głosie,
A w sercu lisie zamiary.
Więcej się waszej obłudy boję,
Niż w zmienne ufam zapały,
Może bym prośby przyjęła twoje;
Ale czy będziesz mnie stały?"
Chłopiec przyklęknął, chwycił w dłoń piasku,
Piekielne wzywał potęgi,
Klął się przy świętym księżyca blasku,
Lecz czy dochowa przysięgi?
"Dochowaj, strzelcze, to moja rada:
Bo kto przysięgę naruszy,
Ach, biada jemu, za życia biada!
I biada jego złej duszy!"
To mówiąc dziewka więcej nie czeka,
Wieniec włożyla na skronie
I pożegnawszy strzelca z daleka,
Na zwykłe uchodzi błonie.
Próżno się za nią strzelec pomyka,
Rączym wybiegom nie sprostał,
Znikła jak lekki powiew wietrzyka,
A on sam jeden pozostał.
Sam został, dziką powraca drogą,
Ziemia uchyla się grząska,
Cisza wokoło, tylko pod nogą
Zwiędła szeleszcze gałązka.
Idzie nad wodą, błędny krok niesie,
Błędnymi strzela oczyma;
Wtem wiatr zaszumiał po gęstym lesie,
Woda się burzy i wzdyma.
Burzy się, wzdyma, pękają tonie,
O niesłychane zjawiska!
Ponad srebrzyste Świtezi błonie
Dziewicza piękność wytryska.
Jej twarz jak róży bladej zawoje,
Skropione jutrzenki łezką;
Jako mgła lekka, tak lekkie stroje
Obwiały postać niebieską.
"Chłopcze mój piękny, chłopcze mój młody -
Zanuci czule dziewica -
Po co wokoło Świteziu wody
Błądzisz przy świetle księżyca?
Po co żałujesz dzikiej wietrznicy,
Która cię zwabia w te knieje:
Zawraca głowę, rzuca w tęsknicy
I może jeszcze się śmieje?
Daj się namówić czułym wyrazem,
Porzuć wzdychania i żale,
Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem
Po wodnym pląsać krysztale.
Czy zechcesz niby jaskółka chybka
Oblicze tylko wód muskać,
Czy zdrów jak rybka, wesół jak rybka,
Cały dzień ze mną się pluskać.
A na noc w łożu srebrnej topieli
Pod namiotami źwierciadeł,
Na miękkiej wodnych lilijek bieli.
Śród boskich usnąć widziadeł".
Wtem z zasłon błysną piersi łabędzie,
Strzelec w ziemię patrzy skromnie,
Dziewica w lekkim zbliża się pędzie
I "Do mnie, woła, pójdź do mnie".
I na wiatr lotne rzuciwszy stopy,
Jak tęcza śmiga w krąg wielki,
To znowu siekąc wodne zatopy,
Srebrnymi pryska kropelki.
Podbiega strzelec i staje w biegu,
I chciałby skoczyć, i nie chce;
Wtem modra fala, prysnąwszy z brzegu,
Z lekka mu w stopy załechce.
I tak go łechce, i tak go znęca,
Tak się w nim serce rozpływa,
Jak gdy tajemnie rękę młodzieńca
Ściśnie kochanka wstydliwa.
Zapomniał strzelec o swej dziewczynie,
Przysięgą pogardził świętą,
Na zgubę oślep bieży w głębinie,
Nową zwabiony ponętą.
Bieży i patrzy, patrzy i bieży;
Niesie go wodne przestworze,
Już z dala suchych odbiegł wybrzeży,
Na średnim igra jeziorze.
I już dłoń śnieżną w swej ciśnie dłoni,
W pięknych licach topi oczy,
Ustami usta różane goni
I skoczne okręgi toczy.
Wtem wietrzyk świsnął, obłoczek pryska,
Co ją w łudzącym krył blasku;
Poznaje strzelec dziewczynę z bliska,
Ach, to dziewczyna spod lasku!
"A gdzie przysięga? gdzie moja rada?
Wszak kto przysięgę naruszy,
Ach, biada jemu, za życia biada!
I biada jego złej duszy!
Nie tobie igrać przez srebrne tonie
Lub nurkiem pluskać w głąb jasną;
Surowa ziemia ciało pochłonie,
Oczy twe żwirem zagasną.
A dusza przy tym świadomym drzewie
Niech lat doczeka tysiąca,
Wiecznie piekielne cierpiąc żarzewie
Nie ma czym zgasić gorąca".
Słyszy to strzelec, błędny krok niesie,
Błędnymi rzuca oczyma;
A wicher szumi po gęstym lesie,
Woda się burzy i wzdyma.
Burzy się, wzdyma i wre aż do dna,
Kręconym nurtem pochwyca,
Roztwiera paszczę otchłań podwodna,
Ginie z młodzieńcem dziewica.
Woda się dotąd burzy i pieni,
Dotąd przy świetle księżyca
Snuje się para znikomych cieni;
Jest to z młodzieńcem dziewica.
Ona po srebrnym pląsa jeziorze,
On pod tym jęczy modrzewiem.
Kto jest młodzieniec? - strzelcem był w borze.
A kto dziewczyna? - ja nie wiem.
włączcie muzykę i przeczytajcie tekst ballady raz jeszcze. Prawda, że zmienił się nastrój?
muzyka do teatralnej adaptacji "Świtezianki"
 |
| Adam Mickiewicz |
Jaka to obok dziewica?
Brzegami sinej Świtezi wody
Idą przy świetle księżyca.
Ona mu z kosza daje maliny,
A on jej kwiatki do wianka;
Pewnie kochankiem jest tej dziewczyny,
Pewnie to jego kochanka.
Każdą noc prawie, o jednej porze,
Pod tym się widzą modrzewiem.
Młody jest strzelcem w tutejszym borze,
Kto jest dziewczyna? - ja nie wiem.
Skąd przyszła? - darmo śledzić kto pragnie,
Gdzie uszła? - nikt jej nie zbada.
Jak mokry jaskier wschodzi na bagnie,
Jak ognik nocny przepada.
"Powiedz mi, piękna, luba dziewczyno,
Na co nam te tajemnice,
Jaką przybiegłaś do mnie drożyną?
Gdzie dom twój, gdzie są rodzice?
Minęło lato, zżółkniały liścia
 |
| Adam Mickiewicz - lata studenckie |
Zawsze mam czekać twojego przyścia
Na dzikich brzegach jeziora?
Zawszeż po kniejach jak sarna płocha,
Jak upiór błądzisz w noc ciemną?
Zostań się lepiej z tym, kto cię kocha,
Zostań się, o luba! ze mną.
Chateczka moja stąd niedaleka
Pośrodku gęstej leszczyny;
Jest tam dostatkiem owoców, mleka,
Jest tam dostatkiem źwierzyny".
"Stój, stój - odpowie - hardy młokosie,
Pomnę, co ojciec rzekł stary:
Słowicze wdzięki w mężczyzny głosie,
A w sercu lisie zamiary.
Więcej się waszej obłudy boję,
Niż w zmienne ufam zapały,
Może bym prośby przyjęła twoje;
Ale czy będziesz mnie stały?"
Chłopiec przyklęknął, chwycił w dłoń piasku,
Piekielne wzywał potęgi,
Klął się przy świętym księżyca blasku,
Lecz czy dochowa przysięgi?
"Dochowaj, strzelcze, to moja rada:
 |
| Pomnik wieszcza w Poznaniu |
Ach, biada jemu, za życia biada!
I biada jego złej duszy!"
To mówiąc dziewka więcej nie czeka,
Wieniec włożyla na skronie
I pożegnawszy strzelca z daleka,
Na zwykłe uchodzi błonie.
Próżno się za nią strzelec pomyka,
Rączym wybiegom nie sprostał,
Znikła jak lekki powiew wietrzyka,
A on sam jeden pozostał.
Sam został, dziką powraca drogą,
Ziemia uchyla się grząska,
Cisza wokoło, tylko pod nogą
Zwiędła szeleszcze gałązka.
Idzie nad wodą, błędny krok niesie,
Błędnymi strzela oczyma;
Wtem wiatr zaszumiał po gęstym lesie,
Woda się burzy i wzdyma.
Burzy się, wzdyma, pękają tonie,
O niesłychane zjawiska!
Ponad srebrzyste Świtezi błonie
Dziewicza piękność wytryska.
Jej twarz jak róży bladej zawoje,
Skropione jutrzenki łezką;
Jako mgła lekka, tak lekkie stroje
Obwiały postać niebieską.
"Chłopcze mój piękny, chłopcze mój młody -
Zanuci czule dziewica -
Po co wokoło Świteziu wody
Błądzisz przy świetle księżyca?
Po co żałujesz dzikiej wietrznicy,
Która cię zwabia w te knieje:
Zawraca głowę, rzuca w tęsknicy
I może jeszcze się śmieje?
Daj się namówić czułym wyrazem,
Porzuć wzdychania i żale,
Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem
Po wodnym pląsać krysztale.
Czy zechcesz niby jaskółka chybka
Oblicze tylko wód muskać,
Czy zdrów jak rybka, wesół jak rybka,
Cały dzień ze mną się pluskać.
A na noc w łożu srebrnej topieli
Pod namiotami źwierciadeł,
Na miękkiej wodnych lilijek bieli.
Śród boskich usnąć widziadeł".
Wtem z zasłon błysną piersi łabędzie,
Strzelec w ziemię patrzy skromnie,
Dziewica w lekkim zbliża się pędzie
I "Do mnie, woła, pójdź do mnie".
I na wiatr lotne rzuciwszy stopy,
Jak tęcza śmiga w krąg wielki,
To znowu siekąc wodne zatopy,
Srebrnymi pryska kropelki.
Podbiega strzelec i staje w biegu,
I chciałby skoczyć, i nie chce;
Wtem modra fala, prysnąwszy z brzegu,
Z lekka mu w stopy załechce.
I tak go łechce, i tak go znęca,
Tak się w nim serce rozpływa,
Jak gdy tajemnie rękę młodzieńca
Ściśnie kochanka wstydliwa.
Zapomniał strzelec o swej dziewczynie,
Przysięgą pogardził świętą,
Na zgubę oślep bieży w głębinie,
Nową zwabiony ponętą.
Bieży i patrzy, patrzy i bieży;
Niesie go wodne przestworze,
Już z dala suchych odbiegł wybrzeży,
Na średnim igra jeziorze.
I już dłoń śnieżną w swej ciśnie dłoni,
W pięknych licach topi oczy,
Ustami usta różane goni
I skoczne okręgi toczy.
Wtem wietrzyk świsnął, obłoczek pryska,
Co ją w łudzącym krył blasku;
Poznaje strzelec dziewczynę z bliska,
Ach, to dziewczyna spod lasku!
"A gdzie przysięga? gdzie moja rada?
Wszak kto przysięgę naruszy,
Ach, biada jemu, za życia biada!
I biada jego złej duszy!
Nie tobie igrać przez srebrne tonie
Lub nurkiem pluskać w głąb jasną;
Surowa ziemia ciało pochłonie,
Oczy twe żwirem zagasną.
A dusza przy tym świadomym drzewie
Niech lat doczeka tysiąca,
Wiecznie piekielne cierpiąc żarzewie
Nie ma czym zgasić gorąca".
Słyszy to strzelec, błędny krok niesie,
Błędnymi rzuca oczyma;
A wicher szumi po gęstym lesie,
Woda się burzy i wzdyma.
Burzy się, wzdyma i wre aż do dna,
Kręconym nurtem pochwyca,
Roztwiera paszczę otchłań podwodna,
Ginie z młodzieńcem dziewica.
Woda się dotąd burzy i pieni,
Dotąd przy świetle księżyca
Snuje się para znikomych cieni;
Jest to z młodzieńcem dziewica.
Ona po srebrnym pląsa jeziorze,
On pod tym jęczy modrzewiem.
Kto jest młodzieniec? - strzelcem był w borze.
A kto dziewczyna? - ja nie wiem.
poniedziałek, 4 maja 2015
Pochodzenie nazwisk
Podczas lektury "Krzyżaków" zwróciliście uwagę na nazwanie bohaterów poprzez wskazanie miejsca siedziby rodu. Zainteresowanych prześledzeniem procesu powstawania nazwisk odsyłam do ciekawego opracowania na stronie:
http://ornatowski.com/sname.htm
Chcielibyście poznać genezę swojego nazwiska, zajrzyjcie na stronę:
http://www.genezanazwisk.pl/nazwiska-widok-g-wny
Z kolei na stronie http://www.leszekblanik.com.pl odnajdziecie słynnych przedstawicieli poszczególnych nazwisk.
http://ornatowski.com/sname.htm
Chcielibyście poznać genezę swojego nazwiska, zajrzyjcie na stronę:
http://www.genezanazwisk.pl/nazwiska-widok-g-wny
Z kolei na stronie http://www.leszekblanik.com.pl odnajdziecie słynnych przedstawicieli poszczególnych nazwisk.
Kryteria sukcesu do projektu o średniowieczu
Nacobezu do projektu
"Jak lektura Krzyżacy
wzbogaciła naszą wiedzę o średniowieczu?"
Mam nadzieję, że praca grupowa nad projektem przysporzy Wam wiele radości i intelektualnych wyzwań. Abyście jednak - w twórczym szale - nie zboczyli z głównej drogi w zdradliwe ścieżki dygresji, przygotowałam dla Was kryteria sukcesu. Pamiętajcie, żeby atrakcyjnie zaprezentować zagadnienia wylosowane na lekcji. Proszę- sprawiedliwie podzielcie się zadaniami. Zapraszam liderów na konsultacje.
Proponuję aplikacje i narzędzia webowe: PowerPoint, Prezi, Glogster, Movie Maker. Oczywiście to tylko moje sugestie - możecie mnie zaskoczyć, wykorzystując inne narzędzie.
Składniki oceny
1. Wartość merytoryczna - 3/5 wartości oceny.
- poprawność merytoryczna
- wyczerpanie tematu
- zebranie informacji głównie z lektury- wprowadzenie cytatów
- podanie źródeł informacji (przedostatni slajd -podanie źródeł)
- ostatni slajd - autorzy prezentacji
- pamiętajcie o ilości tekstu na slajdzie (max. 5 wersów)
- wprowadzenie i opis zdjęć, filmów, schematów
- efekt zaskoczenia
- wzbogacanie informacji zawartych w prezentacji Waszymi miniwykładami
piątek, 1 maja 2015
Lepsza Szkoła
sobota, 21 marca 2015
czwartek, 19 marca 2015
niedziela, 15 marca 2015
piątek, 23 stycznia 2015
Leksykon postaci fantastycznych
Uczniowie klasy Id przygotowali prezentacje na temat postaci fantastycznych z powieści "Hobbit, czyli tam i z powrotem". Czy wzbogacili Wasza wiedzę na temat postaci Tolkienowskich?
niedziela, 14 grudnia 2014
Kartka z dziennika
"Opowieść wigilijna" Karola Dickensa jest książką, po która sięga się najczęściej przed świętami Bożego Narodzenia. Przestrzega ona, by nie stać się więźniem czasu i przestrzeni jak Ebenezer Scooge. Co czuje człowiek, który nienawidzi odświętnego czasu, pokazała Urszula, wcielając się
tego mizantropa i pisząc w jego imieniu kartkę z dziennika.
Dzień przed wigilią. Dziś wedle ksiąg uzyskałem zaledwie siedemdziesiąt
funtów i czterdzieści dziewięć pensów. To zapewne przez to, że ci nędzni,
żonaci biedacy wydają pieniądze na święta, zamiast spłacać długi. Ich głupota
pod koniec roku sięga zenitu, aż dziwy, że jeszcze pod powóz nie skoczyli z
tego odmóżdżenia. Takich jak oni należy ugotować w zupie wigilijnej, by
przypomnieć innym, że święta jedynie wyzyskują!
tego mizantropa i pisząc w jego imieniu kartkę z dziennika.
23.12.1860
r.
Poza marnymi dochodami i inne złe rzeczy miały dziś miejsce. Bowiem mój
siostrzeniec - Fred - nawiedził dziś
progi kantoru z szaleńczym uśmiechem, prosząc mnie na świąteczny obiad. Ledwo
się powstrzymałem, by po kałamarz nie sięgnąć i nie chlusnąć darmozjada po
twarzy atramentem! Zrobiłbym to, lecz atrament z nieba nie spływa. Kupować go
trzeba, a za pieniądze zdobytymi rzeczami w kogoś rzucać, to jak funty do ognia
powkładać – istne szaleństwo! Do tego te dzieci poprzychodziły, żebrząc o pensa.
To skandal, że te małe nieroby oczekują mych ciężko zarobionych pieniędzy!
Jeśli w tak młodym wieku podejmują się kolędowania, by wzbogacić się nieco, to
już lepiej je do kopalni wywieźć lub do rowów kopania zatrudnić. Tam chociaż
siły mieć nie będą, by snuć te okropne melodie pod nosem.
Ciekawe, czy potrafimy cieszyć się świętami
jak Scrooge po przemianie? Oby!
Wesołych Świąt!
Konkurs: Czy znasz te mity?
Proszę napisać, jakie postaci bogów greckich i ich atrybuty rozpoznajesz na plakacie? Na plakacie są także nawiązania do mitów, czy potrafisz je odnaleźć? Na odpowiedzi na kartkach czekam do 18 grudnia. Powodzenia.
Link do zdjęcia, które możecie dowolnie przybliżać i oglądać fragmentami. Mity greckie
niedziela, 7 grudnia 2014
Kiedy tłumacz literatury musi być artystą?
Zapraszam do porównania oryginału ballady Carrolla Jabberwocky i jej polskich przekładów. Tekst zbudowany na neologizmach artystycznych stanowi ogniową próbę dla tłumacza. Jak poradzili sobie z tym zadaniem poeci i niepoeci? Zachęcam do dzielenia się opinią, która wersja podobała Wam się najbardziej.
Lewis Carroll, Jabberwocky
Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
"Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!"
He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.
And as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!
One, two! One, two! and through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.
"And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!"
He chortled in his joy.
'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were
Lewis Carroll, Jabberwocky
Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
"Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!"
He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.
And as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!
One, two! One, two! and through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.
"And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!"
He chortled in his joy.
'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were
poniedziałek, 1 grudnia 2014
Wywiad z Tolkienem
Klasa I b stworzyła w chmurze wywiad z Tolkienem. Uczniowie skupili się na momencie stworzenia Hobbita".
Wywiad
Kolejne prace na temat bogów greckich
Tym razem praca na temat Zeusa, którą stworzył Krzysztof Mikołajczak.
niedziela, 30 listopada 2014
Wprowadzenie do słowotwórstwa
Poniżej zamieszczam podcast "Co w mowie piszczy" pani dr Katarzyny Kłosińskej na temat słowotwórstwa. Myślę, że w przystępny sposób wprowadzi Was on w tematykę tworzenia leksyki w języku polskim.
czwartek, 27 listopada 2014
środa, 26 listopada 2014
Reklama rodziców c.d
Oto kolejne pomysły i realizacje reklamy nowych rodziców z wiersza "Clarence"
Reklama stworzona
przez Michała Wachaczyka
z klasy I d.
Z kolei Ada Malęgowska zmieniła nieco pomysł
i stworzyła reklamę nowych, lepszych...
dzieci.
Z kolei Ada Malęgowska zmieniła nieco pomysł
i stworzyła reklamę nowych, lepszych...
dzieci.
wtorek, 25 listopada 2014
poniedziałek, 24 listopada 2014
czwartek, 13 listopada 2014
Kolejne dobre praktyki
W klasie I D powstają prace na temat bogów greckich. Watro przypomnieć sobie wiadomości na temat tej jakże rozbudowanej rodziny. Tym bardziej, że niektóre z prac Waszych koleżanek i kolegów prezentują bardzo wysoki poziom.
Praca wykonana przez Karola Kaniewskiego.
Zachęcam do komentowania.
Praca wykonana przez Karola Kaniewskiego.
Zachęcam do komentowania.
Praca stworzona przez Michała Wachaczyka z klasy Id
środa, 29 października 2014
Poezja niepoważna? "Clarence" Shela Silversteina
Z przyjemnością zauważyłam, że spodobał się Wam wiersz "Clarence". Wow, a więc młodzi ludzie mogą czytać poezję, tylko musi ona ich prawdziwie porwać. Zamieszczam tekst oraz tytuł antologii, z której pochodzi. Może ktoś z Was sięgnie po inne przykłady poezji niepoważnej i przedstawi ją innym (oczywiście ku radości odbiorców).
Clarence Lee, chłopczyk z Tennessee,
Niczego tak nie kochał jak reklam w TiVi.
Rozwarte oczy wlepiał w ekran szklany
I każdy towar tam reklamowany
Sprowadzał zaraz drogą wysyłkową:
Krem, żeby skóra mogła czuć się zdrowo,
Brylantynę, by włosy elegancko lśniły,
Wybielacz, żeby biele bardziej się bieliły,
Tabletki, żeby zniszczyć ból głowy w zarodku,
Dżinsy, dopasowane do człowieka w środku,
Pastę do zębów „Biały Kieł”
Proszek dla psa, a raczej – pcheł,
Płyn do płukania sobie ust,
Stanik, co uwypukla biust,
Owsianki, buty do rodeo,
Firanki, nową grę video
Lub towarzyską-
Dosłownie wszystko.
Aż pewnego dnia - reklama:
„TRWALSZY TATO! MILSZA MAMA!
NOWOŚĆ! SENSACJA! ULEPSZENIE!
ŚPIESZ SIĘ I SKŁADAJ ZAMÓWIENIE!”
Ma się rozumieć, nasz bohater na to
Z miejsca zamówił nową mamę z tatą;
Gdy przyszła paczka z ulepszoną parą,
Opylił zaraz na pchlim targu starą,
Schował pięćdziesiąt centów do kieszeni
I wszyscy teraz są zadowoleni:
Nowi rodzice – mili, liberalni;
Starzy – znależli robotę w kopalni.
Pamiętaj zatem te proste reguły:
Jeśli rodzice każą jeść brokuły,
Myć ręce, sprzątać w pokoju bałagan,
Jeśli nie szczędzą wymówek i nagan,
Jeżeli nudzą cię i są niemili -
Znaczy to, że się po prostu zużyli.
Natychmiast zamów nową parę i
W ogóle ciesz się życiem jak nasz Clarence Lee.
Shel Silverstein, Clarence, tłum. Stanisław Barańczak, w: Stanisław Barańczak, Fioletowa krowa. 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej od Williama Shakespeare'a do Johna Lennona. Antologia. Poznań 1993, Wydawnictwo a5, s. 105
W oparciu o tekst tworzyliście slogany reklamowe do przedmiotów, które kupił drogą wysyłkową tytułowy Clarence: firanki, biustonosz, buty do rodeo, brylantyna. Oto najzabawniejsze przykłady, jakie zaproponowaliście na lekcji:
Nasze firanki Zimiński i Chlyp przysłonią Wasze problemy!
Stanik marki "Jakiejś tam" uwypukli to, co dla Pań najważniejsze i powiększy to, co dla mężczyzn najistotniejsze!
Koń doceni Twoje buty do rodeo!
Shel Silverstein, Clarence
tłum. Stanisław Barańczak
Clarence Lee, chłopczyk z Tennessee,
Niczego tak nie kochał jak reklam w TiVi.
Rozwarte oczy wlepiał w ekran szklany
I każdy towar tam reklamowany
Sprowadzał zaraz drogą wysyłkową:
Krem, żeby skóra mogła czuć się zdrowo,
Brylantynę, by włosy elegancko lśniły,
Wybielacz, żeby biele bardziej się bieliły,
Tabletki, żeby zniszczyć ból głowy w zarodku,
Dżinsy, dopasowane do człowieka w środku,
Pastę do zębów „Biały Kieł”
Proszek dla psa, a raczej – pcheł,
Płyn do płukania sobie ust,
Stanik, co uwypukla biust,
Owsianki, buty do rodeo,
Firanki, nową grę video
Lub towarzyską-
Dosłownie wszystko.
Aż pewnego dnia - reklama:
„TRWALSZY TATO! MILSZA MAMA!
NOWOŚĆ! SENSACJA! ULEPSZENIE!
ŚPIESZ SIĘ I SKŁADAJ ZAMÓWIENIE!”
Ma się rozumieć, nasz bohater na to
Z miejsca zamówił nową mamę z tatą;
Gdy przyszła paczka z ulepszoną parą,
Opylił zaraz na pchlim targu starą,
Schował pięćdziesiąt centów do kieszeni
I wszyscy teraz są zadowoleni:
Nowi rodzice – mili, liberalni;
Starzy – znależli robotę w kopalni.
Pamiętaj zatem te proste reguły:
Jeśli rodzice każą jeść brokuły,
Myć ręce, sprzątać w pokoju bałagan,
Jeśli nie szczędzą wymówek i nagan,
Jeżeli nudzą cię i są niemili -
Znaczy to, że się po prostu zużyli.
Natychmiast zamów nową parę i
W ogóle ciesz się życiem jak nasz Clarence Lee.
Shel Silverstein, Clarence, tłum. Stanisław Barańczak, w: Stanisław Barańczak, Fioletowa krowa. 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej od Williama Shakespeare'a do Johna Lennona. Antologia. Poznań 1993, Wydawnictwo a5, s. 105
W oparciu o tekst tworzyliście slogany reklamowe do przedmiotów, które kupił drogą wysyłkową tytułowy Clarence: firanki, biustonosz, buty do rodeo, brylantyna. Oto najzabawniejsze przykłady, jakie zaproponowaliście na lekcji:
Nasze firanki Zimiński i Chlyp przysłonią Wasze problemy!
***
***
Za jedyne 9.90 Twój biust będzie zawsze podtrzymany! (w oparciu o hasło ze Słownika języka polskiego)
***
***
Buty do rodeo nosi nawet Cleo!
***
Kup buty do rodeo, a poczujesz się jak na prerii!
***
Mamy małe i duże, są po prostu wspaniałe. Buty kowbojskie jakich mało, więc idź do sklepu i kup je śmiało!
***
Alternatywna historia Clarence'a by Hołek
Clarence chciał mieć wszystko,
nawet to, czego nie oferuje wysypisko
i zwykłe sklepy,
bo w nich jest mnóstwo tandety.
Wolał z reklamy zamówić trupa,
Bo słyszał, że można z niego mieć druha.
Swoich przyjaciół odrzucił
i na trupka się przerzucił.
Na koniec sam z nowym kolegą został na świecie,
Co było dalej?
Się nie dowiecie…
***
Pojawiły się także animowane reklamy zachęcające do kupna nowych rodziców.
Praca wykonana przez
Jakuba Sobczaka i Karola Kaniewskiego
z klasy I D
Kolejna praca została wykonana
przez Michała Dukarskiego
Kolejna praca została wykonana
przez Michała Dukarskiego
z klasy I C
Reklama stworzona
przez Wojtka Hołyńskiego i Kacpra Łochyńskiego
z klasy I d
sobota, 18 października 2014
Co w mowie piszczy?
Chciałabym zainteresować Was audycjami radiowymi i telewizyjnymi programami, których tematem jest poprawność językowa. Z doświadczenia wiem, że gimnazjaliści rzadko zastanawiają się nad znaczeniem i pochodzeniem słów. Zawsze warto poszerzać zasób leksyki. Proponuję więc - jako zadanie domowe - aby każdy z Was przygotował na początek streszczenie jednej krótkiej audycji radiowej z serii "Co w mowie piszczy?", której autorką jest
dr hab. Katarzyna Kłosińska. Są to krótkie podcasty (zwykle trwają 2-5 min.), w każdym z nich wyjaśnianie jest jakieś słowo lub związek wyrazowy. Dotychczas powstało około 250 odcinków, więc przejrzyjcie stronę i wybierzcie interesujące Was słowo. Następnie omówcie, czego się dowiedzieliście na forum klasy. Na wykonanie zadania macie czas do końca listopada. Link do audycji znajduje się poniżej.
Subskrybuj:
Posty (Atom)